Drewno wygrywa naturalnym wyglądem i komfortem chodzenia boso, a kompozyt ogranicza zakres pielęgnacji i lepiej znosi wilgoć. Nie ma jednego najlepszego materiału – decyzja zależy głównie od tego, czy ważniejsza jest dla Ciebie estetyka oraz możliwość renowacji, czy wygoda utrzymania tarasu.
Deska tarasowa kompozytowa czy drewniana – szybkie porównanie
| Cecha | Deska drewniana | Deska kompozytowa |
|---|---|---|
| Trwałość | Zależy od gatunku i konserwacji. Drewno może się starzeć, paczyć i pękać. | Zwykle dobrze znosi wilgoć i czynniki biologiczne, ale trwałość zależy od klasy oraz budowy produktu. |
| Pielęgnacja | Regularne czyszczenie, impregnacja lub olejowanie, zwykle co najmniej raz w roku. | Nie wymaga olejowania jak drewno, ale trzeba je zamiatać i myć. |
| Komfort termiczny | Jest naturalnym izolatorem i zwykle pozostaje przyjemniejsze w dotyku w pełnym słońcu. | Może mocno się nagrzewać, szczególnie w ciemnym kolorze i na nieosłoniętym tarasie. |
| Odporność na uszkodzenia | Uszkodzenia można zeszlifować i ponownie zabezpieczyć. | Głębokie zarysowania i ubytki są trudniejsze do naprawy punktowej. |
| Estetyka | Naturalne usłojenie, różnice między deskami i możliwość patynowania. | Jednolity kolor i powtarzalny rysunek, ale mniej naturalny wygląd. |
Deska drewniana – naturalność okupiona pielęgnacją
Drewno daje tarasowi wygląd, którego nie da się w pełni odtworzyć za pomocą tworzywa. Każda deska ma własny układ słojów, odcień i strukturę. Powierzchnia jest przyjemna w dotyku, a latem zwykle nie nagrzewa się tak intensywnie jak kompozyt. To ważna cecha, jeśli taras ma służyć do chodzenia boso albo korzystają z niego dzieci.
Materiałem stosowanym na tarasy może być drewno rodzime, na przykład modrzew, albo gatunki egzotyczne. Modrzew górski wyróżnia się wysoką twardością i odpornością biologiczną, natomiast drewno egzotyczne, takie jak teak, bangkirai czy massaranduba, zwykle ma dużą twardość i naturalną zawartość olejów. Sosna i świerk są tańsze, ale miększe i bardziej podatne na ścieranie oraz wilgoć. O trwałości decyduje więc nie tylko sam fakt wyboru drewna, lecz także gatunek, jakość desek, wentylacja i sposób wykonania konstrukcji.
Co dzieje się z drewnem na zewnątrz?
Drewno pracuje pod wpływem wilgoci i zmian temperatury. Może zmieniać wymiary, lekko się paczyć, pękać lub z czasem pokrywać szarym nalotem. Patynowanie nie musi oznaczać zniszczenia, ale zmienia wygląd tarasu. Jeśli chcesz zachować pierwotny kolor, potrzebne jest regularne olejowanie lub inne zabezpieczenie zalecane przez producenta.
Konserwacja nie kończy się na jednorazowej impregnacji. Taras trzeba oczyszczać z piasku, liści i błota, a powłokę ochronną odnawiać zależnie od ekspozycji i stanu desek. Zaletą drewna jest możliwość renowacji. Powierzchowne rysy można zeszlifować, a następnie ponownie zaimpregnować. W przypadku głębszych uszkodzeń deskę można wymienić bez zmiany całej nawierzchni.
Najważniejsze zalety i ograniczenia drewna przedstawiają się następująco:
- Zalety – naturalny wygląd, przyjemna powierzchnia, mniejsze nagrzewanie i możliwość renowacji.
- Zalety – szeroki wybór gatunków, kolorów oraz poziomu twardości.
- Wady – konieczność regularnego czyszczenia, olejowania lub impregnacji.
- Wady – podatność na wilgoć, odkształcenia i uszkodzenia zależna od gatunku oraz pielęgnacji.
Deska kompozytowa – mniej pracy, ale nie całkowita bezobsługowość
Deska kompozytowa WPC powstaje z połączenia mączki drzewnej i tworzywa polimerowego. W zależności od produktu stosuje się między innymi PCV lub polietylen. Skład, proporcje oraz obecność warstwy ochronnej różnią się między systemami, dlatego nie każdy kompozyt ma takie same parametry.
Kompozyt nie wymaga typowej konserwacji drewna, czyli regularnego olejowania w celu ochrony przed wilgocią. Nie oznacza to jednak, że można pozostawić go bez opieki. Na ryflowanej powierzchni gromadzą się kurz, piasek, liście i błoto, dlatego taras trzeba zamiatać oraz myć zgodnie z zaleceniami producenta. Zabrudzenia organiczne mogą z czasem powodować plamy, nawet jeśli sama deska dobrze znosi wodę.
Nagrzewanie w słońcu i naprawa uszkodzeń
Najczęściej pomijanym ograniczeniem kompozytu jest komfort termiczny. Tworzywo i ciemne kolory pochłaniają promieniowanie słoneczne, więc deska na otwartym tarasie może osiągać temperaturę nieprzyjemną dla bosych stóp. Problem jest wyraźniejszy przy południowej ekspozycji, braku cienia i ciemnej nawierzchni. Na tarasie zadaszonym lub zacienionym będzie mniej odczuwalny.
Kompozyt jest odporny na wilgoć, grzyby i owady, ale nie jest niezniszczalny. Przesuwanie ciężkich mebli, uderzenia albo uszkodzenie krawędzi mogą pozostawić trwały ślad. Zarysowania i ubytki trudniej zeszlifować niż w drewnie, ponieważ obróbka może zmienić fakturę oraz kolor całej deski. W razie poważnego uszkodzenia często pozostaje wymiana elementu.
Kompozyt ma więc kilka wyraźnych atutów, ale także ograniczenia:
- Zalety – małe wymagania konserwacyjne, dobra odporność na wilgoć i czynniki biologiczne.
- Zalety – jednolity wygląd oraz systemowe elementy ułatwiające montaż.
- Wady – silne nagrzewanie w pełnym słońcu, zwłaszcza przy ciemnych deskach.
- Wady – trudniejsza naprawa punktowa rys, odprysków i ubytków.
Kiedy wybrać drewno, a kiedy kompozyt?
Wybierz drewno, jeśli:
- zależy Ci na naturalnym usłojeniu, różnorodności desek i bardziej przytulnym wyglądzie;
- taras będzie często używany boso i znajduje się w miejscu mocno nasłonecznionym;
- akceptujesz coroczne czyszczenie oraz odnawianie ochrony;
- chcesz móc zeszlifować rysy i odnowić powierzchnię zamiast wymieniać całą deskę.
Wybierz kompozyt, jeśli:
- chcesz ograniczyć olejowanie i inne zabiegi konserwacyjne;
- taras jest narażony na wilgoć, a odporność na czynniki biologiczne ma dla Ciebie duże znaczenie;
- preferujesz jednolity kolor oraz przewidywalny wygląd nawierzchni;
- akceptujesz to, że w pełnym słońcu deska może mocno się nagrzewać i trudniej naprawić uszkodzenie.
Na taras południowy, intensywnie używany boso, lepiej pasuje dobrej jakości drewno o właściwie dobranej twardości. Na zacienioną przestrzeń, przy której najważniejsze jest ograniczenie pielęgnacji, kompozyt może być wygodniejszym rozwiązaniem. W obu przypadkach o trwałości decydują także jakość materiału, prawidłowa wentylacja i staranny montaż.
