Fundament przed wykonaniem hydroizolacji gruntuje się preparatem bitumicznym – roztworem asfaltowym albo wodną emulsją bitumiczną. Grunt wiąże pył, ogranicza nasiąkliwość i zamyka część porów betonu, dzięki czemu właściwa izolacja lepiej przylega do podłoża. Nie jest jednak samodzielną hydroizolacją. Masa gruntująca, często nazywana także dysperbitem, nie zastępuje warstwy izolacyjnej z masy KMB.
Jaki grunt wybrać do hydroizolacji fundamentu?
Preparat trzeba dobrać do konkretnego systemu hydroizolacyjnego. Najbezpieczniej zastosować grunt wskazany w karcie technicznej masy, papy lub szlamu, najlepiej pochodzący od tego samego producenta. Poszczególne produkty mogą różnić się składem, czasem schnięcia i wymaganiami dotyczącymi wilgotności podłoża.
| Typ hydroizolacji | Zalecany grunt | Kompatybilność z XPS |
|---|---|---|
| Masa KMB | Bitumiczny grunt systemowy, roztworowy albo wodny zgodnie z kartą techniczną | Przy bezpośrednim kontakcie z XPS wybierz produkt bez rozpuszczalników organicznych |
| Papa fundamentowa | Preparat bitumiczny przeznaczony do danego rodzaju podłoża i technologii układania papy | Sprawdź kartę produktu, ponieważ preparaty rozpuszczalnikowe mogą uszkodzić styropian |
| Szlam mineralny | Zwykle zwilżenie podłoża wodą albo grunt mineralny wskazany przez producenta | Bitumiczny grunt nie jest tu rozwiązaniem uniwersalnym, a kontakt z XPS należy ocenić w systemie |
Grunty rozpuszczalnikowe często schną szybciej i dobrze penetrują chłonne podłoże, ale zawarte w nich rozpuszczalniki organiczne mogą zmiękczać lub trwale niszczyć styropian XPS. Jeżeli płyty termoizolacyjne są już przyklejone albo grunt będzie miał z nimi kontakt, wybierz preparat wodny, czyli dyspersję bitumiczną, o ile producent hydroizolacji dopuszcza takie rozwiązanie.
W przypadku szlamów uszczelniających nie należy automatycznie stosować gruntu bitumicznego. Są to materiały mineralne, które najczęściej wymagają czystego, odpowiednio wilgotnego podłoża lub specjalnego preparatu mineralnego. Decydujące są instrukcje konkretnego systemu.
Jak przygotować fundament przed gruntowaniem?
Grunt nie naprawi słabego ani zabrudzonego podłoża. Przed rozpoczęciem prac ściana fundamentowa powinna być stabilna, możliwie równa i wolna od substancji ograniczających przyczepność. Szczególnej uwagi wymagają narożniki, połączenia oraz miejsca z widocznymi ubytkami.
Przed nanoszeniem preparatu przygotuj podłoże w następujący sposób:
- Usuń kurz, ziemię, mleczko cementowe, resztki zaprawy i luźne fragmenty betonu.
- Oczyść powierzchnię z olejów, tłuszczu oraz innych zabrudzeń mogących osłabić przyczepność.
- Wypełnij ubytki i raki odpowiednią zaprawą naprawczą, a ostre krawędzie wyrównaj.
- Sprawdź, czy podłoże nie jest zbyt mokre dla wybranego preparatu i czy nie występuje na nim stojąca woda.
Wilgotność dopuszczalna dla podłoża zależy od rodzaju gruntu. Emulsje wodne mogą być stosowane na lekko wilgotnym betonie, natomiast wiele roztworów rozpuszczalnikowych wymaga powierzchni suchej. Zawsze sprawdź ten warunek w karcie technicznej.
Jak nanieść grunt bitumiczny?
Po przygotowaniu ściany grunt nanosi się cienką, równą warstwą. Można użyć pędzla, wałka albo natrysku, jeśli producent dopuszcza tę metodę. Nie należy tworzyć grubej, błyszczącej powłoki. Zadaniem preparatu jest wniknięcie w podłoże i poprawa adhezji, a nie zbudowanie warstwy hydroizolacyjnej.
Kolejność prac wygląda następująco:
- Wymieszaj grunt zgodnie z instrukcją. Nie rozcieńczaj go samodzielnie, chyba że karta techniczna wyraźnie to przewiduje.
- Nanieś preparat na całą powierzchnię, nie pomijając narożników i stref przy ławie fundamentowej.
- Pozostaw grunt do wyschnięcia przez czas podany przez producenta, uwzględniając temperaturę i wilgotność powietrza.
- Nałóż właściwą hydroizolację, gdy grunt jest suchy lub osiągnął stan wymagany przez system.
Masa KMB powinna tworzyć właściwą warstwę hydroizolacyjną zgodnie z projektem i instrukcją produktu. Samo jednokrotne pomalowanie ściany emulsją bitumiczną nie zapewnia takiej ochrony jak systemowa masa polimerowo-bitumiczna.
Na co uważać?
Największe ryzyko dotyczy niezgodności chemicznej preparatu z termoizolacją. Rozpuszczalnikowy grunt może uszkodzić styropian XPS, dlatego przed zakupem sprawdź oznaczenia dotyczące kontaktu z polistyrenem. Nie wystarczy kierować się nazwą handlową produktu.
Najczęstsze błędy przy gruntowaniu fundamentów to:
- Pomijanie gruntowania mimo wymagań producenta masy hydroizolacyjnej.
- Traktowanie gruntu lub dysperbitu jako pełnej izolacji przeciwwilgociowej.
- Nanoszenie preparatu na zapylone, kruche albo zbyt mokre podłoże.
- Użycie roztworu z rozpuszczalnikiem w miejscu, gdzie styka się on ze styropianem XPS.
- Nałożenie zbyt grubej warstwy, która tworzy słabo związaną powłokę zamiast wniknąć w beton.
Przy wodzie napierającej lub niejasnych warunkach gruntowych sam dobór gruntu nie wystarczy. Rodzaj i układ hydroizolacji powinien wynikać z projektu oraz opinii geotechnicznej. W takich warunkach potrzebny jest kompletny, przebadany system, a nie przypadkowe połączenie kilku produktów.
Najprostsza zasada brzmi: grunt bitumiczny dobierz do konkretnej hydroizolacji, a przy kontakcie ze styropianem wybierz wyłącznie preparat dopuszczony do XPS. Po wyschnięciu gruntu wykonaj właściwą izolację, ponieważ preparat gruntujący jedynie przygotowuje podłoże i poprawia przyczepność.
